468 60 x ADS
آخرین اخبار

خانه » شعر » نسیم زرد_نوازنده ی عشق 2

نسیم زرد_نوازنده ی عشق 2

پیکرپروانه ای پرپررا
بادروی دست می برد
تاروی شانه های نخل
شانه کند
موهای پریشانش را
تاریزش رنگ دانه های بالهایش
هویت سه رنگی باشد
سبز،سپید،سرخ
وکتابی کوچک
که رازفتح بزرگی بود
ازگردان آنهاکه پیله بازمی گشت
نشان پروازبودبرای مادر
تمام آرزوهایی که زیرتانک
دامادشد!!!
افسوس
افسوس که ماهرچه پیله هارا
بردوش بردیم
وصیت رابیشترفراموش کردیم!!!
نسیم زردکه وزیدن گرفت
شانه های نخل نگران بود
مباداگل درخواب بماند
وبادام هایی که گوشه نداشت!!!
خدایاپیرزن باکدامین دندان
تلخ وشیرین کرده بود؟؟؟
یاتمام دارایی دخترکی که
انگشتری یاقوت بود
بردستی نشست که روی مین
شکوفه کرد!!!
فریادنوجوانی که روی سیم های خاردارجان داد
تن اوسیم چین گردان بود!!!
اوپایش راروی مین جاگذاشت
پای شماکجاگیرکرده؟؟؟
که فراموش کردید
جاه،چاه است نه افزون
اودرلباس استتارحاجی شد!!!
حاجتش رادرمیان کانالهایی گرفت
که امروز
موزه ی افتخارات شماست!!!
آری ماچنین بودیم…
همانندآن دسته پلاکی که
درسنگرجامانده بود!!!
یکدست،یکرنگ
انگارعاشقی دشت را
پرازگلهای پرپرکرده بود
و…
ووصیتی که تنهاخاطره شد…

پی نوشت؛

من هنوزبه یاددارم که بادستان کوچکم
برای یک بسیجی دست تکان دادم
من هنوزکوچه کوچه ی این شهررا می گردم
ولی…ولی دیگرآن مردنیست.اوکه لبخندش
نشان ازآرامش وامنیت بود
نه بیم وغرور!
پرچمی که برایم تکان می داد
هنوز
هنوزدرذهنم تکان می خورد…
یادش بخیرآن مردریشوچقدرمهربان بود.

تقدیم به روح پاک شماکه گردان گردان رفتیدوتنهاپیراهن و پلاک بازگشت.
من ایرانی ام.

Author: Bia2Tafrih

نظرات کاربران

تعداد نظرات ۰

ارسال نظر

مطالب شابه مطلب فوق