468 60 x ADS
آخرین اخبار

خانه » شعر » غزلی: مردمانِ با وفای لنگرود

غزلی: مردمانِ با وفای لنگرود
آفـــــرین بر مردمانِ با وفای لَـنگِرود!
مــــردمان ساده، اما با صفای لَـنگِرود
گرچه دور از شهر خویشم سال ها و سال ها
می تپد این دل هنوزم در هوای لَـنگِرود
از پل خشتی گرفته تا ته آن سوی رود
خاطراتی دارَمَش از هر کجای لَـنگِرود
می نشست در موسمِ سرما بگوشم بی امان
نغمه ی مرغِ هوا، از جای جای لَـنگِرود
هر دَمی طفلِ دلِ من بی قرار و بی خیال
می کشد پر در هوای کوچه های لَـنگِرود
آرزو، روزی در آغوشِ لطیفش “آذرخش”!
همچو مستی، تا ببوسم خاکِ پای لَـنگِرود

Author: Bia2Tafrih

نظرات کاربران

تعداد نظرات ۰

ارسال نظر

مطالب شابه مطلب فوق