468 60 x ADS
آخرین اخبار

خانه » شعر » عشق

عشق

عشق آمد تا که ویرانش کند ویرانه ام
خشت خشت خانه ی دل از غم است
دریا
دراین دریای بی ساحل کجا باشد مرا حاصل
گرفتم درس عشق از موج تا پیدا کنم خود را
موج
ز موج آموختم تا اینکه طوفانی شوم هردم
که سر بر سنگ دریا میزنم کو ساحل آرام
طناب
طناب دار من را بافتی تو
برو سوداگر گردون به عالم
ماه
ماه من امشب نمی آید چراغانی کند ویرانه ام
شد خاموش شمع این دل من چه سازم همرهان

Author: Bia2Tafrih

نظرات کاربران

تعداد نظرات ۰

ارسال نظر

مطالب شابه مطلب فوق